زمینه و هدف: زایموزان به بخشی از دیواره سلولی مخمر اطلاق می شود که واجد برخی ویژگی های ایمونومدولاتوری مانند تحریک کنندگی فاگوسیتوزیس و سیستم رتیکوآندوتلیال است. اخیرا زایموزان موضوع بررسی های کلینیکی متنوعی بوده است، هدف از انجام این بررسی یافتن روشی سریع و جدید برای جداسازی زایموزان از دیواه سلولی کاندیدا آلبیکنس است. مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی ابتدا مخمر کاندیدا آلبیکنس پس از کشت، جمع آوری گردید. دیواره سلولی مخمر بعد از شکستن، سانتریفیوژ و شستشوی مکرر در Na2Po4 به صورت سوسپانسیون 5% در آمد. سوسپانسیون حاصل به مدت 3 ساعت در آب جوش قرار گرفت و با آب و الکل مطلق شسته شد. در انتها محصول به دست آمده به صورت پودر لیوفیلیزه درآمد. برای تایید تخلیص از تست های توقف کمپلمان و LAL SDS-PAGE استفاده شد. یافته ها: نتایج حاصل نشان داد که فراکشن زایموزان حدودا معادل 1.8% وزن خشک مخمر اولیه بود. این فراکشن توانایی توقف کمپلمان را داشت. نتایج تست L.A.L موید وجود بخش پلی ساکاریدی گلوکان بود. همچنین در الکتروفورز باند زایموزان - پروتئین مشاهده شد. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که روش به کار رفته روشی سریع و مفید برای دستیابی به زایموزان از دیواره سلولی کاندیدا آلبیکنس است. با توجه به نتایج تست کمپلمان، زایموزان جدا شده ویژگی های بیولوژیک خود را حفظ کرده است.

هدف: بررسی وجود کاندیدا دابلی نینسیس در بین جدایه های بالینی و بررسی روشهای تشخیص افتراقی آن با کاندیدا آلبیکنس می باشد. روش بررسی: در این مطالعه 520 جدایه بالینی با استفاده از 5 روش فنوتیپی تشخیص افتراقی کاندیدا دابلی نینسیس از کاندیدا آلبیکنس در دو مرحله شامل مرحله تشخیص احتمالی و تشخیص قطعی (تکمیلی) مورد ارزیابی قرار گرفتند. در مرحله اول از بررسی رنگ کلنی در محیط کروم آگار کاندیدا، بررسی ایجاد کلامیدوکونیدی در محیط کازئین آگار و بررسی رشد در دمای 45 درجه سانتی گراد مورد استفاده قرار گرفت. جدایه های که در این مرحله خصوصیات کاندیدا دابلی نینسیس را بروز دادند در مرحله دوم از نظر جذب قندهای ترهالوز و گزیلوز و فعالیت آنزیم بتاگلوکوزیداز درون سلولی مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: از 520 جدایه مورد بررسی در مرحله اول 13 جدایه مشکوک به کاندیدا دابلی نینسیس شناسایی شدند. در مرحله دوم و با انجام آزمایشات تکمیلی در نهایت 5 جدایه به عنوان کاندیدا دابلی نینسیس شامل 4 جدایه واژن و یک جدایه ادرار شناخته شدند. نتیجه گیری: در این مطالعه شیوع کاندیدا دابلی نینسیس در واژن 1.33% و در ادرار 0.74% و در مجموع جدایه های بالینی 0.96% تعیین می گردد و باید گفت این گونه در عفونتهای انسانی از شیوع نادری برخوردار است. همچنین در بین روشهای فنوتیپی جهت تشخیص افتراقی این دو گونه کاندیدا استفاده توام از محیط کروم آگار و بررسی آنزیم بتاگلوکوزیداز درون سلولی جهت جدایه های اولیه و تازه بدست آمده از نمونه های بالینی توصیه می گردد. در مورد جدایه هایی که از کشت های مجدد بدست می آیند روشهای فنوتیپی توصیه نمی گردد.

این مطالعه به منظور ارزیابی حدت سوشهای مختلف کاندیدا آلبیکنس (Candida albicans) و بررسی رابطه بین حدت و منبع جداسازی سوشها انجام شد. سوشهای مورد مطالعه از انسان ) 7 سوش( و حیوانات اهلی 10) سوش( جدا شده بود و نتایج نشان داد اگر چه سوشها به طور کلی درجات متفاوتی از حدت را بروز می دهند اما این تفاوت بین دو گروه سوشهای انسانی و حیوانی (اعم از اینکه میزبان آنها بیمار یا سالم باشد) معنی دار نیست. بنابراین انسان یا حیوان بودن منبع جداسازی نمی تواند شاخص مناسبی برای تعیین حدت این قارچ محسوب شود و شاخص (های) حدت ک.آلبیکنس همچنان ناشناخته باقی می ماند.

مانوپروتئینهای دیواره سلولی کاندیدا آلبیکنس با توجه به آثار تحریک کنندگی سیستم ایمنی از اهمیت خاصی برخوردارند. در مطالعات مختلف برای تخلیص و بررسی آثار آن کارهای گوناگونی انجام شده است. برای استخراج و استحصال مائو پروتئین از دیواره سلولی، روشهای مختلفی از جمله 100 – Trino X –(حجمی / حجمی) 2%، داکسی کلات سدیم EDTA,(Doc)  5 میلی مولار، اوره 6 مولار، زیمولیاز و SDS (وزنی و حجمی) 2% وجود دارد با توجه به نتایج و مطالعات مختلف مقدار استحصال شده مانو پروتئین دیواره سلولی با روش 2% SDS بیشتر و از طرفی مدت زمان استفاده شده برای انجام آزمایش کمتر بوده است. بنابراین در این مطالعه از روش فوق الذکر استفاده گردید. پس از آن ارزیابی حالت طبیعی مانوپروتئین از روش  Native-PAGEاستفاده شد که در این حالت تک باند مانوپروتئین نمایان گردید. در شرایط استفاده از روش 22 SDS-PAGE باند به دست آمد که با توجه به استاندارد موجود مولکولهایی با وزن ملکولی 168KD تا 10.5 KD نمایان گردید. برای تلخیص بهتر مانوپروتئین از پروتئینهای اضافی از روش کروماتوگرافی تمایلی  (Con-A)استفاده شد که در این روش مولکولهایی با وزن ملکئلی 22.5، 18.75،16.5 KD  به دست آمد. برای تفکیک پروتئینهای خالصتر از روش Anion-exchange استفاده شد که به وسیله آن پروتئینهای با وزن ملکولی22.5 KD  به دست آمد. با توجه به اینکه مانوپروتئینها قسمت اعظم ترکیبات آنتی ژنیک دیواره سلولی کاندیدا آلبیکنس را تشکیل می دهند و می تواند خصوصیات بیماریزایی این عامل را از طریق سرکوب ایمنی نشان دهد. مانو پروتئین به دست آمده می تواند برای بررسی ایمنی مورد ارزیابی قرار گیرد. از طرفی چون اختلافات آنتی ژنتیکی سروتایپهای کاندیدا آلبیکنس مربوط به مانوپروتئین و اختلاف آنتی ژنتیکی ویرولانت نوع Wild و ویرولانت منتج شده از استرین کاندیدا آلبیکنس مربوط به ساختمان تغییر شکل یافته مائو پروتئین می باشد، می توان مطالعه اختلافات آنتی ژنتیکی را با توجه به اختلاف در اتصالات و ساختمان اولیه ترکیبات پپتیدی مانوپروتئین؛ به آن ارجاع داد.

مقدمه: کاندیدیازیس بیماری قارچی شایع است که به وسیله ی گونه های مختلف جنس کاندیدا ایجاد می شود و قسمت های مختلف بدن را درگیر می نماید. این عفونت ها با توجه به وضعیت سیستم ایمنی میزبان می تواند در حد مهلک پیش روند. به دنبال پیشرفت علم و اهمیت بخش سلامت در جوامع، استفاده از داروهای شیمیایی افزایش یافته است و با توجه به عوارض جانبی، قیمت بالا و مراحل پیچیده ی تولید داروهای شیمیایی، گیاهان دارویی مورد توجه قرار گرفته اند. هدف این مطالعه بررسی مکانیسم اثر عصاره متانولی گیاه رومکس آلوئولاتوس بر غشاء برخی گونه های کاندیدا است. مواد و روش ها: ابتدا عصاره متانولی ساقه و برگ گیاه رومکس آلوئولاتوس با روش سوکسله تهیه شد. سپس اثر ضد قارچی عصاره متانولی با روش انتشار در چاهک و MIC تعیین شد. به منظور مقایسه مکانیسم اثر این گیاه با آمفوتریسین B، مقدار گلوکز با دستگاه اتوآنالیزور، سدیم و پتاسیم با دستگاه فلیم فتومتری و اسیدآمینه با روش HPLC در محیط حاوی عصاره گیاه و قارچ تعیین شد. یافته ها: بیشترین قطر هاله عدم رشد مخمر کاندیدا توسط عصاره متانولی در غلظت 250 میلی گرم بر میلی لیتر بود. نتایج نشان داد که میانگین غلظت سدیم، پتاسیم و گلوکز در گونه های مختلف کاندیدا بر اثر عصاره متانولی در مقایسه با آمفوتریسین B تغییر معناداری دارد. بیشترین اسیدآمینه های آزاد شده گلوتامین، تره اونین و آلانین بودند. بحث و نتیجه گیری: این عصاره گیاهی مکانیسم مشابهی با مکانیسم آمفوتریسین B دارد و می تواند جایگزین مناسبی برای داروهای شیمیایی با عوارض جانبی بالا شود. هرچند بررسی عوارض جانبی احتمالی گیاه باید انجام شود.

زمینه و هدف: گونه های کاندیدا عامل اصلی بیماری زایی قارچی فرصت طلب، در افراد دارای نقص ایمنی، بیماران سرطانی و پیوند اعضا می باشند. امروزه مقاومت در برابر درمان های ضد قارچی گسترش یافته است. گزارش های متعددی مبنی بر تاثیر ضد میکروبی گیاه Ephedra major وجود دارد؛ بنابراین هدف از مطالعه حاضر بررسی اثرات ضد قارچی گیاه Ephedra major در برابر برخی از گونه های کاندیدا است. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی-آزمایشگاهی، گیاه Ephedra major در فصل بهار سال 1393 از کوه های واقع در غرب استان کرمانشاه جمع آوری شد. عصاره گیری گیاه توسط حلال های اتانول، متانول، پترلیوم اتر و کلروفرم انجام گرفت. حداقل غلظت مهارکنندگی رشد (MIC) و حداقل غلظت قارچ کشی MFC گیاه Ephedra major علیه گونه های کاندیدا آلبیکنس) (ATC1677، کاندیدا تروپیکالیس (CBS94) و کاندیدا گلابراتا) (CBS2175 با روش ماکرودایلوشن ارزیابی شد. همچنین ترکیب شیمیایی گیاه توسط GC-MS تعیین شد. یافته ها: بر اساس نتایج حاصل، عصاره های اتانولی، متانولی، پترلیوم اتری و کلروفرمی گیاه Ephedra major دارای اثرات ضد قارچی می باشند. همچنین مطلوب ترین میزان MIC و MFC به ترتیب 15/6و 31/25 میلی گرم بر میلی لیتر مربوط به عصاره کلروفرمی گیاه Ephedra major علیه کاندیدا گلابراتا بود. همچنین نتایج حاصل از GC-MS نشان داد که ترکیبات فنولی بیشترین ترکیبات موجود در این گیاه را تشکیل می دهند. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که فعالیت ضد کاندیدایی عصاره های اتانولی، متانولی، پترلیوم اتری و کلروفرمی گیاه Ephedra major ارزشمند است.

زمینه و هدف: عفونت های قارچی خصوصا گونه های کاندیدا شایعترین عفونت های فرصت طلب می باشند و درمان با داروهای شیمیایی دارای عوارض بسیاری است. امروزه گیاه بادرنجبویه (Melissa Officinalis) به لحاظ دارا بودن خواص ضدمیکروبی مورد توجه قرار گرفته است. هدف از این بررسی مقایسه اثر بخشی این گیاه بر روی گونه های کاندیدا آلبیکنس، گلابراتا و کروزوئی میباشد.روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی، عصاره های آبی و اتانولی بادرنجبویه با روش خیساندن تهیه شدند. قطر هاله عدم رشد قارچ ها کاندیدا آلبیکنس، گلابراتا و کروزوئی با استفاده از روش میکرودایلیشن محاسبه گردید.یافته ها: میانگین قطر هاله عدم رشد در اثر عصاره الکلی بر روی گونه کاندیدا آلبیکنس 17.83 میلی متر (در مقابل 5.75 میلی متر عصاره آبی) و میانگین قطر هاله عدم رشد در اثر عصاره آبی بر روی گونه کاندیدا گلابراتا و کاندیدا کروزوئی به ترتیب 15.5 و 10 میلی متر (در مقابل 13.66 و 7 میلی متر گونه الکلی) بود.نتیجه گیری: تمامی عصاره ها تاثیری بر ایجاد هاله عدم رشد قارچی داشتند اما درمورد کاندیدا آلبیکنس عصاره الکلی و در مورد کاندیدا کروزوئی عصاره آبی موثرتر بود و تفاوتی میان تاثیر عصاره آبی و الکلی روی کاندیدا گلابراتا وجود نداشت.

سابقه و هدف: واژینیت شایع ترین علت مراجعه زنان به درمانگاه های زنان برای درمان است و کاندیدیاز دومین عفونت شایع مهبل می باشد. با توجه به شیوع بیماری و تناقضات موجود در مورد تاثیر تک دوز فلوکونازول خوراکی و کلوتریمازول واژینال، مطالعه حاضر با هدف مقایسه تاثیر دو داروی فلوکونازول و کلوتریمازول در درمان ولوواژینت های کاندیدا آلبیکنس در بیماران مراجعه کننده به مراکز بهداشتی- درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در سال 1379 انجام گرفت.مواد و روشها: پژوهش حاضر با روش کارآزمایی بالینی یک سوکور روی 70 بیمار در دو گروه فلوکونازول تک دوز خوراکی (35 نفر) و کلوتریمازول واژینال هفت شبه صورت پذیرفت. بیماران از نظر شکایات ترشح واژینال، خارش، درد هنگام مقاربت، درد زیر دل، سوزش واژینال، سوزش و تکرر ادرار و علایم: التهاب و قرمزی ولو، زخم یا ضایعات پوسچولو پاپولروولو و کشاله ران، التهاب و قرمزی کشاله ران، ترشح واژینال کاندیدیایی، التهاب و قرمزی واژن و درد و حساسیت آدنکس ها لام مستقیم و کشت قبل و بعداز درمان مورد بررسی قرار گرفتند و با آزمون مک نمار تداخل دو گروه و با آزمون کای دو بین دو گروه مورد قضاوت آماری قرار گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که دو گروه از لحاظ میزان پاسخ درمانی (پاسخ بالینی به همراه پاسخ پاراکلینیکی) در ارزیابی 4 الی 7 روز پس از اتمام دوره درمان، تفاوت معنادار آماری در سطح اطمینان 95% نداشتند. تنها علامت ترشح واژینال کاندیدیایی بود که بعداز درمان در دو گروه اختلافی نزدیک سطح معناداری داشت که نیاز به بررسی با تعداد نمونه بیشتر دارد. البته در خصوص بعضی از شکایات و علایم به عنوان مثال درد زیردل، سوزش واژینال، سوزش و تکرر ادرار، التهاب و قرمزی ولو و واژن میزان درمان و نیز سرعت بهبود علایم و شکایات در گروه فلوکونازول از لحاظ عددی و با توجه به آزمون مک نمار بیش از گروه کلوتریمازول بود. نتیجه درمان مثبت 77.1% در گروه فلوکونازول و 74.2% در گروه کلوتریمازول بود. طبق نتایج آزمایشگاهی در 91.4% از گروه فلوکونازول و در 77.1% ازگروه کلوتریمازول کشت کاندیدا منفی شده بود. عوارض جانبی چشمگیر نبود و میزان پذیرش بیماران در گروه فلوکونازول 100% بود.بحـث: توصیه می شود ضمن تکرار آن به صورت گسترده تر در صورت تایید یافته های فوق از فلوکونازول تک دوز خوراکی که روشی موثر، آسان، ارزان و قابل قبول بیماران است، به جای کرم های واژینال کلوتریمازول استفاده شود و برای حل کامل مشکل تحقیقات تجربی با داروهای کتوکونازول و ایتراکونازول انجام گردد.

هدف: بررسی فعالیت استرازی کاندیدا آلبیکنس در شرایط مختلف و تعیین برخی از خصوصیات آن به منظور تعیین شرایط اپتیمم برای این فعالیت آنزیمی بوده است.روش بررسی: یک استرین کاندیدا آلبیکنس با کشت در شرایط مختلف تکثیر، با استفاده از گلوله های شیشه ای خرد و دیواره سلولی و مایع سیتوپلاسمی آن تفکیک گردید. فعالیت استرازی مایع رویی محیط کشت، دیواره سلولی و عصاره سیتوپلاسمی با استفاده از یک روش رنگ سنجی با به کار بردن معرف فست ویوله B اندازه گیری شد. سپس تاثیر برخی از متغیرها براین فعالیت آنزیمی مورد بررسی قرار گرفت و شرایط اپتیمم آن تعیین گردید.یافته ها: مایع اسیتوپلاسمی سلولهای کاندیدا آلبیکنس پس از رشد در محیط Yeast Peptone Glucose (YPG) فعالیت استرازی نشان داد که دمای 37 درجه سانتی گراد، pH7.5، بافر فسفات 10 میلی مولار و زمان واکنش 90 دقیقه شرایط اپتیمم برای فعالیت آ ن را فراهم کرد. حداکثر این فعالیت در برابر آلفا نفتیل استات و به دنبال آن بتا نفتیل استات مشاهده شد و با افزایش تعداد کربن سوبسترا فعالیت آنزیمی به تربیت در برابر آلفا نفتیل کاپریلات، آلفا نفتیل لائورات و آلفا نفتیل پالمیتات کاهش یافت.نتیجه گیری: کاندیدا آلبیکنس دارای نوعی فعالیت استرازی است که محیط القا کننده لیپاز تاثیری بر بیان آن ندارد، مقدار آن در عصاره محیط کشت غیر قابل اندازه گیری، در دیواره سلولی ناچیز و در عصاده سیتوپلاسمی به حداکثر می رسد. مطالعه بیشتر این فعالیت آنزیمی به عنوان ابزار تشخیصی یا هدف درمانی توصیه می شود.

زمینه و هدف: استوماتیت ناشی از دندان مصنوعی یک عفونت شایع در استفاده کنندگان از پروتز کامل یا پارسیل است. از عوامل بسیار مهم در میزان چسبندگی کاندیدا آلبیکنس، خصوصیات سطحی و شیمیایی مواد سازنده بیس دنچر است. مطالعه حاضر با هدف بررسی خشونت سطحی و میزان چسبندگی کاندیدا آلبیکنس به دو نوع مختلف رزین آکریلی انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی، از هریک از آکریل های ورتکس و ایواکلار 16 نمونه تهیه شد. خشونت سطحی نمونه ها توسط پروفایلومتر اندازه گیری شد. سپس نمونه ها در سوسپانسیونی از کاندیدا آلبیکنس قرار داده شدند. پس از انکوباسیون و رنگ آمیزی با آکریدین اورنج، شمارش سلول های مخمری چسبیده شده به دیسک های آکریلی با استفاده از میکروسکوپ فلورسنت انجام شد. داده ها با ازمون T-test، مورد تجزیه و تحلیل آماری قرارگرفتند. ملاحظات اخلاقی: این مقاله با کد IR. ARAKMU. REC. 1397. 283 مورد تایید کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی اراک می باشد. یافته ها: تفاوت آماری معناداری در خشونت سطحی بین دو گروه مطالعه وجود نداشت (P=0/311). با این وجود، کلونیزاسیون کاندیدا آلبیکنس در آکریل ایواکلار به طور معنی داری کمتر از آکریل ورتکس بود (P=0/000). نتیجه گیری: تفاوت در توپوگرافی سطحی و خواص فیزیکی و شیمیایی آکریل های ورتکس و ایواکلار، بر چسبندگی کاندیدا آلبیکنس بر روی این دو آکریل تاثیر گذار است.